flower-1.jpg

MAALTIJD IS DE TIJD DAT JE MAALT

Herkent je dit…… ’s ochtends geen tijd om te ontbijten……op weg naar de volgende vergadering al lopend of autorijdend gauw een broodje naar binnen werken…...

Jezelf geen echte pauze gunnen en dan maar lunchen terwijl je (gestressed) doorgaat met je werk……..

Zo zijn er nog wel meer voorbeelden van ons hectische leven en het feit dat we onszelf (laten) voortjagen.

De voedingsindustrie speelt hier weer handig op in door kant-en klare voeding  te produceren.

Het ontbreekt er nog maar net aan dat we straks allemaal aan de ‘pil ‘ zitten, eentje voor het ontbijt, de lunch en het avondeten.

Dat zou misschien wel economisch en tijdbesparend zijn, maar biochemisch gezien is ons lichaam toch nog hoofdzakelijk afgestemd

op het kauwen en eten van vaste voeding.

Je dient daar natuurlijk wel de tijd voor te nemen wil het spijsverterings proces niet al te veel in de war raken.

Er wordt wel eens gezegd dat elke hap ca. 40 keer gekauwd dient te worden voordat de met speeksel vermengde voedselbrij aan het echte spijsverteringsproces kan gaan beginnen.

Maar er zullen weinig mensen zijn die op die manier hun voeding tot zich nemen.

Toch blijft het wel een belangrijk punt dat je bij tijd en wijle weer eens even pas op de plaats maakt en je eigen voedingspatroon en manier van eten onder de loep neemt.

 

HOEVEEL ETEN WIJ EIGENLIJK      

In de westerse wereld eet de gemiddelde mens gedurende zijn leven ongeveer tussen de 50 en 70 ton aan voedsel.

De Vegetariërsbond rekende recent eens uit dat we gemiddeld 522 dieren in ons leven eten. De meest gegeten dieren zijn kippen (490) dan varkens (27), lammeren (2,5) en runderen(3)

Tegenwoordig worden we omringd door voeding. Op elk station en in elke winkelstraat zijn tal van  kiosken en winkeltjes waar je wel iets eetbaars kunt kopen.

Ook de bedrijven en scholen blijven niet achter en hebben op zijn minst een snoepautomaat.

Je zou bijna kunnen denken dat we een niet te stuiten eetlust hebben ontwikkeld.

Ergens klopt dat wel omdat de huidige voeding, het fastfood, verslavend werkt.

Misschien moeten we ons daarom niet afvragen hoeveel we eten maar vooral waarom we eigenlijk voortdurend eten.

Volgens dr. Jeffrey Weiss ( Allergist / Immunologist - Riverdale, NJ)  zou dat wel eens met de samenstelling van onze huidige geïndustrialiseerde voeding te maken kunnen hebben

en de stoffen in ons lichaam zoals endorfine (het gelukshormoon) die daardoor vrijkomen.

Waarschijnlijk kunnen hersenen ook het verschil tussen echte en nep calorieën van elkaar onderscheiden. 

Voeding of dranken die ‘lege calorieën’ bevatten in de vorm van zoetstoffen zorgen er voor dat je gauw weer een hongergevoel krijgt en je op zoek gaat naar eten.

Onze veranderde omgeving en onze gemanipuleerde voeding hebben er dus toe geleidt dat we onbewust verslaafd zijn geraakt aan eten.

Dat voeding, vooral fastfood, verslavend werkt laat Morgan Spurlock in de documentaire 'supersize me' duidelijk zien. (you tube- supersize me)